Strona dla marki osobistej: co poza zakładką „o mnie”

Rozmawiałem z ekspertką, która miała około 20 lat doświadczenia w nieruchomościach, rozpoznawalność w swojej branży i pomysł na płatne wyjazdy oraz mentoring.

Jej strona osobista nie pokazywała jednak żadnego z tych kierunków. Było dobre zdjęcie, kilka zdań „o mnie” i kontakt. Ładna wizytówka człowieka, który miał znacznie więcej do zaoferowania.

Zanim zaczęliśmy rozmawiać o wyglądzie, zadałem jedno pytanie: po co ta marka ma istnieć?

Marka osobista nie jest celem

Może wspierać główną firmę, sprzedawać konsultacje, prowadzić do kursu, budować zainteresowanie wydarzeniami albo otwierać drzwi do wystąpień i współprac.

Każdy z tych celów wymaga innej strony. Jeśli wrzucimy wszystko do jednego worka, powstanie „bydło i powidło”: trochę biografii, trochę oferty firmy, trochę mentoringu i jeden stary wpis na blogu.

W przypadku tej ekspertki strona biura nieruchomości nadal miała obsługiwać klientów szukających mieszkań i usług pośrednictwa. Osobna strona osobista dostała inną robotę: budować jej pozycję ekspercką i rozwijać drugą linię biznesową.

Dwie strony, dwie grupy odbiorców, dwa różne cele. Proste.

Sama historia życia nie wystarczy

Zakładka „O mnie” jest ważna, ale nie powinna być jedynym powodem istnienia strony. Klient chce wiedzieć, w czym konkretnie możesz mu pomóc i jaki jest następny krok.

Dlatego na stronie głównej trzeba szybko połączyć doświadczenie z ofertą. Nie tylko „od 20 lat pracuję w branży”, lecz także: czego uczysz, komu doradzasz, jaki problem rozwiązujesz i jak można rozpocząć współpracę.

Każda główna usługa — konsultacja, mentoring, kurs czy warsztat — zasługuje na własną podstronę. Dokładnie tak samo jak w firmie usługowej. Osoba, która trafia bezpośrednio z Google albo posta, ma dostać komplet informacji bez szukania po całym serwisie.

Wydarzenie potrzebuje własnego miejsca

Post na Facebooku żyje krótko. Po kilku dniach przykrywają go kolejne publikacje, a osoba zainteresowana musi przekopywać profil, żeby znaleźć program, cenę i link do zapisu.

Płatny wyjazd, warsztat czy szkolenie powinny dostać osobny landing. Na nim pokazujemy temat, program, prowadzącą, odbiorców, cenę, opinie z poprzednich edycji i prosty zapis.

Taka strona pracuje aż do zamknięcia sprzedaży. Można kierować do niej z reklam, maili i social mediów, a wszystkie informacje pozostają w jednym miejscu.

Sprzedaż nie musi odbywać się przez wiadomości

Przy pierwszej konsultacji właściciel marki często przyjmuje przelew i ręcznie sprawdza potwierdzenie. Da się tak zacząć. Gdy sprzedaż rośnie, szybko robi się z tego dodatkowa praca administracyjna.

Gotowa platforma sprzedażowa może obsłużyć płatność, fakturę, zapis i dostęp do produktu. Nie ma sensu budować całego systemu od zera, jeśli sprawdzone narzędzia rozwiązują problem za niewielki miesięczny koszt.

Technologia ma tu jedno zadanie: klient kupuje bez pisania „dzień dobry, gdzie mam zrobić przelew?”, a ekspert nie spędza wieczoru na ręcznym sprawdzaniu wpłat.

W marce osobistej nie chowaj człowieka

Prawdziwe zdjęcia, krótkie wideo i referencje z konkretnym kontekstem robią większą robotę niż artystyczny szablon. Odbiorca kupuje wiedzę, sposób myślenia i kontakt z konkretną osobą.

Nie oznacza to, że strona ma być albumem zdjęć. Pierwszy ekran nadal musi wyjaśniać ofertę. Twarz wzmacnia komunikat, ale nie może go zastępować.

Warto też pokazać dowody: wystąpienia, publikacje, projekty, wyniki klientów i opinie. Nie „jestem ekspertką z pasją”, tylko fakty, po których klient sam może dojść do takiego wniosku.

Od czego zacząć?

Nie od wyboru fontu. Zapisz, co ta marka ma sprzedawać za dwanaście miesięcy i komu. Następnie zbuduj prostą stronę wokół tej decyzji: pozycjonowanie, oferta, dowody, konkretne produkty oraz kontakt.

Strona marki osobistej nie ma tylko opowiadać, kim jesteś. Ma pokazać, dlaczego Twoje doświadczenie jest wartościowe dla określonej osoby i jak może z niego skorzystać.

Najpierw cel. Potem strona. Tyle.